ಮೈಸೂರು: ಮಧ್ಯಪ್ರಾಚ್ಯದ ಸಂಘರ್ಷದ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿರುವ ಕನ್ನಡಿಗರು ಮತ್ತು ಭಾರತೀಯರ ರಕ್ಷಣಾ ಕಾರ್ಯಚರಣೆಯ ವಾಸ್ತವ ಸ್ಥಿತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಂದ್ರ ಸಚಿವ ಹೆಚ್.ಡಿ. ಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿ (HDK) ಅವರು ನೀಡಿರುವ ಹೇಳಿಕೆಯು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಗಂಭೀರತೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.
ವಿಷಯದ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ (Analysis)
ಸಚಿವ ಹೆಚ್.ಡಿ. ಕುಮಾರಸ್ವಾಮಿ ಅವರ ಈ ಹೇಳಿಕೆಯು ಕೇವಲ ಆತಂಕವನ್ನಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದ ರಕ್ಷಣಾ ಕಾರ್ಯಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ಎದುರಾಗುವ ತಾಂತ್ರಿಕ ಮತ್ತು ಸುರಕ್ಷತಾ ಅಡೆತಡೆಗಳನ್ನು ಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆ. ಇದರ ಪ್ರಮುಖ ಅಂಶಗಳು ಇಲ್ಲಿವೆ:
1. ವೈಮಾನಿಕ ಮಾರ್ಗಗಳ ಅಸ್ಥಿರತೆ (Airspace Risks): ಯುದ್ಧ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವಾಗ ಕ್ಷಿಪಣಿ ದಾಳಿಗಳು ಮತ್ತು ಡ್ರೋನ್ ಸಂಘರ್ಷಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯ. ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನಾಗರಿಕ ವಿಮಾನಗಳನ್ನು (Civilian Aircrafts) ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗೆ ಇಳಿಸುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಅಪಾಯಕಾರಿ. ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣಗಳು ತಾತ್ಕಾಲಿಕವಾಗಿ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದರಿಂದ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕರೆತರುವುದು ತಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿ ಅಸಾಧ್ಯ ಎಂಬುದು ಸಚಿವರ ಅಭಿಪ್ರಾಯವಾಗಿದೆ.
2. ಬೃಹತ್ ಸಂಖ್ಯೆಯ ನಾಗರಿಕರು: ದುಬೈ, ಬಹ್ರೇನ್ ಮತ್ತು ಇಸ್ರೇಲ್ನಂತಹ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಭಾರತೀಯರಿದ್ದಾರೆ. ಯುದ್ಧ ಪೂರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುವವರೆಗೂ ಅಥವಾ ಕನಿಷ್ಠ ಪಕ್ಷ ‘ಕದನ ವಿರಾಮ’ (Ceasefire) ಘೋಷಣೆಯಾಗುವವರೆಗೂ ಇಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಮಟ್ಟದ ಜನಸಮೂಹವನ್ನು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಸ್ಥಳಾಂತರಿಸುವುದು (Mass Evacuation) ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಸವಾಲಾಗಿದೆ.
3. ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕ ಮಿತಿಗಳು: ಯುದ್ಧದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆಯಾ ದೇಶಗಳ ಕಾನೂನು ಮತ್ತು ಭದ್ರತಾ ನಿಯಮಗಳು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರವು ಅಲ್ಲಿನ ಸ್ಥಳೀಯ ಸರ್ಕಾರಗಳೊಂದಿಗೆ ನಿರಂತರ ಮಾತುಕತೆ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ತಿಳಿಯಾಗುವವರೆಗೂ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಹಕಾರ ಸಿಗುವುದು ಕಷ್ಟಕರವಾಗಬಹುದು.
4. ಹಂತ-ಹಂತದ ರಕ್ಷಣೆ: ಸಚಿವರ ಹೇಳಿಕೆಯ ಒಳಾರ್ಥವೆಂದರೆ, ಸರ್ಕಾರವು ಯಾರನ್ನೂ ಕೈಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಸುರಕ್ಷತೆಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಹಂತ-ಹಂತವಾಗಿ ರಕ್ಷಣಾ ಕಾರ್ಯ ನಡೆಯಬೇಕಿದೆ. ತೀರಾ ತುರ್ತು ಇರುವವರಿಗೆ ಮೊದಲ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಿ, ಉಳಿದವರನ್ನು ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಸುಧಾರಿಸಿದಂತೆ ಕರೆತರಲಾಗುವುದು ಎಂಬುದು ಇದರ ಸಾರಾಂಶ.
ರಕ್ಷಣಾ ಕಾರ್ಯಚರಣೆಯ ಮುಂದಿನ ಸವಾಲುಗಳು:
- ಸಂಪರ್ಕ ಕಡಿತ: ಯುದ್ಧ ಪೀಡಿತ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಅಥವಾ ಫೋನ್ ಸಂಪರ್ಕ ಕಡಿತಗೊಂಡರೆ ಅಲ್ಲಿರುವವರನ್ನು ಪತ್ತೆ ಹಚ್ಚುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ.
- ದಾಖಲೆಗಳ ಕೊರತೆ: ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಹೊರಬರುವಾಗ ಪಾಸ್ಪೋರ್ಟ್ ಅಥವಾ ವೀಸಾ ದಾಖಲೆಗಳು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅವರಿಗೆ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಅನುವು ಮಾಡಿಕೊಡುವುದು ಸವಾಲಿನ ಕೆಲಸ.