1. ಸಮತೋಲಿತ ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕ ನಡೆ (Balanced Diplomacy): ಇರಾನ್ ಮತ್ತು ಭಾರತದ ನಡುವೆ ದಶಕಗಳ ಕಾಲದ ಸ್ನೇಹವಿದೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಚಾಬಹಾರ್ ಬಂದರು (Chabahar Port) ನಂತಹ ಕಾರ್ಯತಂತ್ರದ ಯೋಜನೆಗಳು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಇರಾನ್ ಎಷ್ಟು ಮುಖ್ಯ ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತವೆ. ಅಲಿ ಖಮೇನಿ ಅವರ ನಿಧನಕ್ಕೆ ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಸಂತಾಪ ಸೂಚಿಸುವ ಮೂಲಕ ಭಾರತವು ತನ್ನ ಹಳೆಯ ಮಿತ್ರನೊಂದಿಗಿನ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದೆ.
2. ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಸ್ಥಿರತೆಯ ಆತಂಕ: ಖಮೇನಿ ಅವರ ಸಾವಿನ ನಂತರ ಇರಾನ್ನಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕಾಗಿ ಪೈಪೋಟಿ ನಡೆಯಬಹುದು ಅಥವಾ ಇಸ್ರೇಲ್-ಅಮೆರಿಕ ಜೊತೆಗಿನ ಉದ್ವಿಗ್ನತೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಬಹುದು. ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಭಾರತವು “ಮಾತುಕತೆ ಮತ್ತು ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕತೆ”ಯ ಮೂಲಕ ಶಾಂತಿ ಕಾಪಾಡಲು ಕರೆ ನೀಡಿದೆ. ಇದು ಅರಬ್ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಇರಾನ್ ಎರಡರ ಜೊತೆಗೂ ಸಮಾನ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿರುವ ಭಾರತದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತ ನಡೆಯಾಗಿದೆ.
3. ಇಂಧನ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ಹಿತಾಸಕ್ತಿ: ಭಾರತವು ತನ್ನ ಇಂಧನ ಭದ್ರತೆಗಾಗಿ ಪಶ್ಚಿಮ ಏಷ್ಯಾವನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿದೆ. ಇರಾನ್ನಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗುವ ಯಾವುದೇ ಅಸ್ಥಿರತೆಯು ತೈಲ ಬೆಲೆಗಳ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಬಹುದು. ಹೀಗಾಗಿ, ಅಲ್ಲಿನ ನಾಯಕತ್ವ ಬದಲಾವಣೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸೌಹಾರ್ದಯುತವಾಗಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುವುದು ಭಾರತದ ಆರ್ಥಿಕ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗೂ ಪೂರಕವಾಗಿದೆ.
4. ವಿಕ್ರಮ್ ಮಿಸ್ತ್ರಿ ಅವರ ಭೇಟಿಯ ಮಹತ್ವ: ಭಾರತದ ವಿದೇಶಾಂಗ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿ ವಿಕ್ರಮ್ ಮಿಸ್ತ್ರಿ ಅವರು ದೆಹಲಿಯ ಇರಾನ್ ರಾಯಭಾರ ಕಚೇರಿಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿ ಸಂತಾಪ ಪುಸ್ತಕಕ್ಕೆ ಸಹಿ ಹಾಕಿರುವುದು, ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ಭಾರತ ಎಷ್ಟು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಿದೆ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿ. ಇದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಪತ್ರದ ಮೂಲಕ ಮುಗಿಯುವ ಕೆಲಸವಲ್ಲದೆ, ವ್ಯಕ್ತಿಗತವಾಗಿ ಗೌರವ ಸಲ್ಲಿಸಿದಂತಾಗಿದೆ.
ಆಯತೊಲ್ಲಾ ಅಲಿ ಖಮೇನಿ ಅವರು 1989 ರಿಂದ ಇರಾನ್ನ ಪರಮೋಚ್ಚ ನಾಯಕರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರ ನಿಧನವು ಇರಾನ್ನ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಯುಗದ ಅಂತ್ಯವೆಂದೇ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಭಾರತವು ಈಗಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಿದ್ದು, ಇರಾನ್ನ ಮುಂದಿನ ನಾಯಕತ್ವದೊಂದಿಗೆ ತನ್ನ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಹೇಗೆ ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಕುತೂಹಲಕಾರಿಯಾಗಿದೆ.