Category: ಸಾಹಿತ್ಯ

ಹಿರೀಕರ ಧೂಪದ ಬಟ್ಟಲ ಸಾಂಬ್ರಾಣಿಯ ಘಮಲಲ್ಲಿ ಮಿಂದೇಳುತ್ತಾ ಶಕ್ತಿ ಪಡೆಯೋಣ

ಅರ್ಚಕರಳ್ಳಿಯ ಜಾತಿವಂತರೆಂದು ಗರ್ವಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಲಿಂಗಾಯತರೆದುರು ನಮ್ಮ ತಾತನ ಅಪ್ಪ, ಬೆಟ್ಟಪ್ಪ ರಾಜಾರೋಷವಾಗಿ ಮೀಸೆ ತಿರುಗುಸುತ್ತಿದ್ದ ರೀತಿ, ಏಯ್ ಬೆಟ್ಟ ಕಳ್ಬೆಟ್ಟ ಬಂದ ನೋಡ್ರೋ ಎಂದು ನಮ್ಮ ಮುತ್ತಾತನನ್ನು…

ಹಗ್ರಾಣದ ಕತೆಗಳು – 3: ಒಂದು ಅಳಗ ನಾಯಿ

‘ಇವತ್ತು ಶನಿವಾರ, ಮಾರ್ನೆ ಕ್ಲಾಸು, ಇಸ್ಕೂಲ್ ಬುಟ್ಟೆಟ್ಗೆ ಗದ್ದೆತಾಕೇ ಬಂದ್ಬುಡಿ’ ಎಂದು ಅವ್ವ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಹೇಳಿದ್ದ ಮಾತನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡ ರಾಜ ಪುಳಕಿತನಾಗಿದ್ದ. ಶಾಲೆ ಬಿಟ್ಟೊಡನೆಯೇ ಓಡೋಡಿ ಬಂದ…

ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರ ತೇಜಸ್ವಿ ಕಥನಗಳ ಜ್ಞಾನ ಮೀಮಾಂಸೆ

ಕೆ.ಪಿ. ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರ ತೇಜಸ್ವಿ ’ನವ್ಯ’ ಸಾಹಿತ್ಯದ ’ಹವಾ’ ಜೋರಿದ್ದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನು ಸೃಜನಶೀಲ ಬರವಣಿಗೆಗೆ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡವರು. ಭಾರತೀಯ ಸಮಾಜವು ಆಧುನೀಕರಣದತ್ತ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಲವೂ ಅದಾಗಿತ್ತು. ಆ…

ಮಹಾತ್ಮ

ಬೇಗ ಮರೆಯುವರು,ನೆನಪಿರಲೆಂದುನೋಟಿನಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸಿದರುಹಣವೇ ಮುಖ್ಯ, ಗುಣವಲ್ಲಎಂದು ಸಾರಿ ಹೇಳಿದರು ಉಸಿರಿಲ್ಲದ ಮಳಿಗೆಗೆ ಇಟ್ಟರು ನಿನ್ನ ಹೆಸರುದೇಶ ಕಟ್ಟಲಿದ್ದ ವಿಚಾರ ಈಗೆಲ್ಲಿ ಹೋಯ್ತುಬೇಡವೆಂದಿದೆ, ಬೇಕೆನ್ನುವಷ್ಟು ಆವರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆಇದು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಂಡರೂ…

ಪದ್ಯ: ಗೆಜ್ಜೆಯ ಮುನಿಸು

ಅಕ್ಟೋಬರ್ ಒಂದನೇ ತಾರೀಖಿನ ಸರ್ವೊತ್ತುಕಣ್ಣು ಬಿಟ್ಟೆಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತ ಆಕೃತಿಯೊಂದುಮಿದುಳಿನ ಒಳಗೆ ಕೈಯ್ಯಾಡಿಸುತ್ತಿತ್ತುಮರಗಟ್ಟಿದಂತ ಕಾಲಿಗೆಎಣ್ಣೆ ಸವರಿ ನೀವುತ್ತಿತ್ತುಯಾಕೆ ಬಟ್ಟೆ ತೊಟ್ಟಿಲ್ಲ? ಕತ್ತಲೆಂದೇ?ಇಲ್ಲ ಮಗೂ,ಹಗಲೂ ನಾನು ಬೆತ್ತಲೆಯೇಆರಾಮಾಗಿ ಮಲಗು…

ಬಡಗಿ ಸಾದಪ್ಪನ ಸಪ್ಪೆಬಾಡು ಪ್ರಸಂಗ ಮತ್ತು ಬುದ್ಧತತ್ವ

ಚಿತ್ತೆ ಮಳೆಯು ದೋ ಎಂದು ಸುರಿದಿತ್ತು. ಮಳೆಯ ರಭಸಕ್ಕೆ ಕೆರೆ ಕುಂಟೆಗಳೆಲ್ಲಾ ತುಂಬಿ ಹೋಗಿದ್ದವು. ಕೆರೆಗಳಲ್ಲಿ ಮೆಳೆ ಮೀನು, ಏಡಿಗಳು, ಕಪ್ಪೆಗಳು ತಮ್ಮ ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದವು. ದೊಡ್ಡ…

ಅರಿವೇ ಕಂಡಾಯ – 2 : ಅವ್ವ, ಆ ಮಾ ರೇವ, ಈ ಮಾ ಕಾವೇರಿ

ನಾನು ಈ ಅಂಕಣವನ್ನು ಯಾವುದೋ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸಿದ್ಧಾಂತ ಹಾಗೂ ಒಂದು ಪ್ರಭಾವಿತ ವೈಚಾರಿಕ ನೋಟಗಳ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಖಂಡಿತ ಬರೆವ ಉತ್ಸುಕತೆ ತೋರಲಾರೆ. ಇದೊಂತರ ಅಲ್ಲಮ ಪ್ರಭು ಹೇಳಿದಂತೆ…

‌ಇತ್ಯಾದಿ – 3: ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದ ಪರಿಧಿ-ವಿಸ್ತಾರ 

ಸೂರ್ಯೋದಯದಷ್ಟೇ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಸೂರ್ಯಾಸ್ತಮಾನವೂ ನನ್ನೊಳಗೆ ಪುಳಕ ಉಂಟುಮಾಡಬಲ್ಲದು. ಈ ಸಲ ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ ಅರ್ಥಾತ್ ಮುಪ್ಪಿನ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆಂದು ಈಗಾಗಲೇ ನೀವು ಗ್ರಹಿಸಿರಬಹುದು. ದಟ್ಟ ಜೀವನಾನುಭವ, ಮಾಗಿದ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ,…

ಸಿ.ಎಸ್.ದ್ವಾರಕಾನಾಥ್ ಕಂಡ ‘ಧಾವತಿ’

ನಮ್ಮ ಗಂಗಪ್ಪ ತಳವಾರ ಅವರ “ಧಾವತಿ” ಕಾದಂಬರಿಯನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡವನು ಒಂದೇ ಉಸುರಿಗೆ ಓದಿ ಮುಗಿಸಿದೆ! ನಿಜ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ನಾನು ‘ಧಾವತಿ’ ಓದಲೇ ಇಲ್ಲ! ಓದಲಾರಂಭಿಸಿದೆ ಅಷ್ಟೇ.. ನಿಧಾನಕ್ಕೆ…

ಅರಿವೇ ಕಂಡಾಯ ಭಾಗ – 1 : ಧರೆಗೆ ದೊಡ್ಡವರ ಕಂಡಾಯ

ಕಂಡಾಯವು ಅನಾದಿಯಲ್ಲಿ ದನಿಯಿಲ್ಲದ ಜನಕೆ ಲೋಕ ಕಟ್ಟಿಕೊಟ್ಟಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಈ ಕಂಡಾಯವು ದನಿಯಿಲ್ಲದ ಜನಗಳ ನಾಲಗೆಯ ಮೇಲೆ ಪದವಾಗಿದೆ. ಈ ಪರಿಗೆ ಚರಿತ್ರೆಯ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರರು ಏನೆನ್ನುತ್ತಾರೋ?